Zanim można było przystąpić do zagospodarowania działki, należało uregulować sprawy jego własności, gdyż nasi darczyńcy mieli kilkunastu spadkobierców. Proces nadania temu przedsięwzięciu form prawnych trwał kilka lat.

Wreszcie 18 kwietnia 1999r. odbyła się uroczystość poświęcenia placu pod budowę. W przemyskiej Archikatedrze, obrządku greckokatolickiego pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela Metropolita Przemysko –Warszawski Arcybiskup Jan Martyniak w koncelebrze wielu księży i w obecności przedstawicieli władz państwowych Polski i Ukrainy oraz rzeszy wiernych odprawił uroczystą Liturgię.

Na placu pod budowę w Prałkowcach została poświęcona cegła przywieziona z grobu o. Kyryła Sełećkoho – współzałożyciela Zgromadzenia Sióstr Służebnic NPM. O. Kyryło od początku istnienia Zgromadzenia dbał o jego sprawy materialne, toteż i teraz Jego opiece Siostry oddały dzieło budowy Domu.

W czerwcu 1999 rozpoczęły się prace ziemne i niebawem w szybkim tempie zbudowano pierwszy budynek, który w ciągu roku był już pokryty dachem. Od razu rozpoczęto budowę drugiego budynku, a prace posuwały się w miarę, jak udawało się siostrom zdobyć środki finansowe.

Ostatecznie z bożą pomocą, w końcu października 2003 r. budowę dwóch pierwszych segmentów ukończono. Pozostało tylko zagospodarowanie pomieszczeń wewnątrz, wyposażenie pokoi oraz zewnętrzne ocieplenie.

Z Bożego błogosławieństwa 23 grudnia 2003 r. Ekumeniczny Dom Pomocy Społecznej pod wezwaniem Bożego Miłosierdzia w Prałkowcach zostało otwarty i gotowy do przyjęcia pierwszych pensjonariuszy.

Ekumeniczny Dom Pomocy Społecznej jest w pełni przystosowany do potrzeb ludzi starszych, chorych oraz niepełnosprawnych. Jedno i dwuosobowe pokoje z łazienką tworzą wygodną, życiową przestrzeń oraz domowy klimat.

Na każdym piętrze znajdują się pokoje ,mieszkalne, podręczne kuchnie, pralnia co stwarza mieszkańcom możliwość swobodnego funkcjonowania, tym bardziej, że budynek jest wyposażony w windę i nawet osoby niepełnosprawne, na wózkach inwalidzkich mogą dotrzeć do każdego miejsca. Pomagają im w tym opiekunki i Siostry, otaczając podopiecznych ciepłem i miłością.

Pensjonariusze SA objęci stałą opieką medyczną. Mieści się tu gabinet lekarski i pielęgniarki, a od 1 stycznia 2005 funkcjonuje Centrum rehabilitacji, gdzie odbywają się zabiegi fizykoterapii, kinezyterapii, krioterapii, a także masaże i kąpiele wirowe.

Codziennie mieszkańcy Domu mają możliwość uczestniczenia w Liturgii Świętej oraz w innych nabożeństwach we własnej kaplicy i pod opiekę księdza kapelana, który razem z Siostrami dba o ich zagospodarowanie wszelkich potrzeb duchowych.

Ekumeniczny Dom Pomocy Społecznej odwiedza wielu gości. Niejednokrotnie odwiedzał mieszkańców ich Pasterz Jego Eminencja ks. Arcybiskup Jan Martyniak, a 15 lutego 2004 razem z Metropolitą gościli w Domu dostojni przedstawiciele Synodu Biskupów Cerkwi Greckokatolickiej z Jego Świątobliwością Patriarchę Lubomirem Huzarem na czele.

10 maja 2005 w progach naszego Domu gościła z prywatna wizytą Pani Prezydentowa Jolanta Kwaśniewska.

Na co dzień odwiedzają mieszkańców również dzieci i młodzież, którzy swoją obecnością wnoszą wiele energii, radości i światła. Wielu młodych powraca do Ekumeniczny Dom Pomocy Społecznej jako wolontariusze.

Mieszkańcy chętnie angażują się w życie Domu, traktując go jak swoja własność. I taka jest właśnie idea Domu, żeby każdy człowiek czuł się tu, jak u siebie. Domownicy mają wiele możliwości wykorzystania swojego wolnego czasu, zdolności i talentów. Mają do dyspozycji m.in. ogród, bibliotekę i pokój terapii zajęciowej

Malowniczy krajobraz Podkarpacia, bliskość lasu i krystaliczne podgórskie powietrze tworzą niepowtarzalną atmosferę pokoju, łagodności, pozwalającą również odczuwać i przezywać obecność Stwórcy. Zaiste ten wyjątkowy Dom jest Wieli Cudem, Cudem Bożego Miłosierdzia.